70 ГЛАВА 2 ПОЛИТИКА И ПОЛИТИЧКИ ПРОЦЕС Овие недостатоци го поттикнале креирањето на моделот на„комби ­нирано разгледување“ чија цел е надминување на недостатоците на претходно споменатите модели. 45 Овој модел ги комбинира елемен ­тите на рационалниот и инкременталистичкиот модел и смета дека во донесувањето одлуки постојат постепени чекори и„снаоѓање“, но постојат, исто така, и проценка и евалуација на опциите и целите. Според овој мешовит модел, темелните одлуки се важни затоа што се контекст за фазните мали чекори. Креаторите на политиките на ­стојуваат да стекнат сеопфатен преглед на проблемот, врз основа на кој секојдневно можат да донесуваат ad hoc одлуки. 46 4.3.  МОДЕЛ НА„ГАСНЕЊЕ ПОЖАРИ“ Моделот на„гаснење пожари“ презентира една загрижувачка слика за тоа како се донесуваат политичките одлуки. Доколку во претходните модели може да се следи некаква последователност во дејствувањето, кај овој модел таа во целост изостанува. Според овој модел донесувањето на одлуката е„парцијално, хаотично, не ­целосно и флуидно“. 47 Субјектите кои ги донесуваат одлуките се оценуваат како безидејни, без јасен фокус на тоа што сакаат да го постигнат, ниту, пак, имаат јасна информација за средствата што им се достапни за тоа. Најголемата активност кај овие субјекти е презентирање на слика за некаква преференција, но не и достигну ­вање на истата. Од друга страна, преземањето на некаква акција од страна на оние кои ја донесуваат одлуката, повеќе наликува на неопходност од итно постапување за решавање на некој проблем (симптом на„гаснење пожари“), отколку настојување да се постигне некоја планирана и обмислена цел со спроведената јавна политика. 45  Подетално види: Petkovic Krešimir. Kako shvatiti inkrementalizam? Politika teorije Charlesa Lindbloma. Anali Hrvatsog politikoloshkog drushtva. 2007, стр. 360-363. 46  B. Axford, G.K. Browning, R. Huggins, B. Rosamond, J. Tirner„Uvod u politologiju“, Zagreb. 2002, стр. 405. 47  He, R and Harrop, M. Comparative Government and politics. Pagrave McMillan. New York. 2010, стр. 370.