ΑΝΑ ΛΥ ΣΗ ΔΗMΟΚΡΑΤΙΑ Κ ΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚ ΑΙΩΜΑΤΑ ΣΎΝΟΡΑ ΚΑΙ ΚΟΡΩΝΟΪΌΣ: ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΉ ΠΟΛΙΤΙΚΉ ΚΑΙ ΔΗΜΌΣΙΟΣ ΛΌΓΟΣ ΤΗΝ ΕΠΟΧΉ ΤΗΣ ΔΙΠΛΉΣ ΚΡΊΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΆΔΑ Δημήτρης Αγγελίδης, Φωτεινή Κοκκινάκη, Ξένια Κουναλάκη, Μελπομένη Μαραγκίδου, Λευτέρης Παπαγιαννάκης, Αλέξανδρος Σακελλαρίου, Παύλος Χαραμής Δεκέμβριος 2020 Τόσο η πανδημία του κορωνοϊού όσο και η κρίση στα σύνορα με την Τουρκία αποτέλεσαν το έναυσμα για σκληρές αποτρεπτικές πολιτικές, ακόμα και κατάφωρες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και των δικαιωμάτων των προσφύγων, πάντα στο όνομα της ανάσχεσης της υγειονομικής κρίσης και της εθνικής ασφάλειας Ξύπνησε εκ νέου ο εθνικιστικός­θρησκευτικός λαϊκισμός, με τη συνέργεια της Εκκλησίας και μερίδας του Τύπου. Όσοι επιχείρησαν να αντιδράσουν σε αυτό το κυρίαρχο αφήγημα αποκηρύχθηκαν ως φανατικοί της πολιτικής ορθότητας και δυνάμει λογοκριτές. Έτσι η ελευθερία έκφρασης έγινε συχνά πρόσχημα για την προώθηση της ρητορικής μίσους Η έμμεση ή και άμεση σύνδεση των προσφύγων με τον κορωνοϊό και την απειλή στην εθνική ασφάλεια διαχύθηκε στον δημόσιο λόγο και στα ΜΜΕ, ξυπνώντας ρατσιστικά και ξενοφοβικά αντανακλαστικά. Υπονόμευσε έτσι οποιαδήποτε πρόοδο στις πολιτικές ένταξης, από τη στέγαση και την παιδεία μέχρι την προστασία των γυναικών από την έμφυλη βία