Tri decenije od pocetka rata u bivsoj Jugoslaviji i cetvrt vijeka od zavrsetka rata u Bosni i Hercegovini etnonacionalne pozicije nekada zaracenih strana i dalje su cvrsto zacementirane bez naznaka za ublazavanje narativa i izgradnju istinskog procesa pomirenja. Dogadjaji iz rata se interpretiraju na isti nacin kao i onda kada su se desavali. Krivica se vidi iskljucivo na jednoj strani, autorefleksija i samokritika gotovo da i ne postoje. Cak ni bioloski aspekt ne ide na ruku zagovornicima procesa pomirenja.

Iako su aktivni ucesnici ratnih i poratnih dogadjaja na izmaku i politickog i bioloskog zivota, cini se da mladje generacije, cak i one koje nisu bile ni rodjene za vrijeme rata, gotovo jednako ili cak i gorljivije zagovaraju iste stavove i slijede istu narativnu matricu koju su stvorili i utabali njihovi etnonacionalni preci.