Sr đan Puhalo i Stefan Vukojević Politička participacija i civilno društvo, uz osvrt na postdejtonsku Bosnu i Hercegovinu mr Stef an Vukojević, politikolog 1. Normativni aspekti političke participacije 1.1 Savremena recepcija klasične neposredne demokratije Tradicija političke participacije seže još u antičku Grčku u kojoj su građani na neposredan način učestvovali u političkom životu polisa. Tadašnja demokratija je bila neposredna (participativna), što je značilo da je odluke donosio sam narod(u ograničenom broju), a ne njegovi predstavnici kao što je to danas u savremenim predstavničkim demokratijama. Suverenitet je izvorno pripadao narodu i nije se mogao odvojiti od njega ili prenijeti na nekog drugog, čime je sam narod predstavljao suverenitet u svom aktivnom obliku. Participacijom u artikulaciji zajedničke volje svih građana, građanin kao pojedinac je samostalno učestvovao bez ikakvih predstavnika. Između volje pojedinca i opšte volje u zajednici nije postojao nikakav posrednik. Politički život polisa utemeljen u političkoj participaciji njegovih građana imao je za cilj ostvarivanje najviših vrijednosti za polis, a to su sloboda, pravda i opšte dobro. Učestvujući u političkom životu polisa, stari Grci su nastojali da pored najviših vrijednosti dođu i do istine. Sredstvo kojim su se služ ili na putu dolaženja do istine je bila međusobna komunikacija, odnosno dijalog. Kao što primećuje Vukašin Pavlović: „ Govor i delovanje su dva najvažnija elementa političkog života. Reči ne mogu da naškode delovanju: naprotiv, šteta može da nastane ako se pristupi delovanju pre nego što se o tome javno raspravlja. U antičkoj Grčkoj istina i politika nisu bila dva odvojena sveta“ (Pavlović, 2011: 86− 87). 11