не можеше да ги контролира. При продажбата на поголемите„загубари“ на меѓународни тендери, синдикатите ги поддржуваа погодностите што ги нуди државата, но бараа во купопродажните договори да се вклучува и социјалната клаузула, што претпоставува ангажирање на работниците и остварување на нивните права. 2. Политика на платите во Република Северна Македонија и улогата на синдикатите Дефиницијата на категоријата плата според МОТ Конвенцијата бр. 95 за заштита на платите, гласи:„Платата претставува надомест на вложениот труд, без оглед како е заработена, која може да се изрази во пари и да се ут­врди со меѓусебен договор или со национални закони или прописи и која може по сила на договорот за вработување(кој може и не мора да биде во писмена форма) работодавачот да ја исплати на вработеното лице.“ Започнувањето на транзицијата во РМ и влошените состојби во оп­кружувањето, силно ги погоди повеќе од 100.000 работници кои ги губеа основните права од работен однос и не примаа плата по неколку месеци, па и години, не се уплатуваа придонесите од плата. Се зголемуваа социјал­ните разлики, се губеше мотивираноста на работниците за ангажирање и постигнување што поголеми работни резултати. Ваквата состојба предиз­вика масовни протести, социјални конфликти и дополнително влошување на општата состојба на државата. Во врска со овие настанати проблеми за работниците, синдикатите ба­раа да се спроведуваат мерки од страна на Владата на РМ кои се однесува­ат на одржување на континуитетот на производството и извозот и финан­сиска консолидација на стопанството. Кон нив да се придодаде и посебна социјална програма на ургентни мерки со кои работниците ќе можат да го издржат ударот и да го пребродат овој тежок период: исплата на месе­чен надомест од 60% од просекот на Републиката, како социјална помош за сите работници кои подолг период не примиле плата; на работниците кои работат, а подолго време не примиле плата, да им се утврди статус на социјално загрозени лица; да се користат други форми на хуманитарна помош преку претпријатијата во кои работат најзагрозените лица; да се утврди времена мерка и работниците за кои не се уплатуваа придонеси за здравствена заштита, а им е најпотребна, да можат истата да ја користат; работниците кои ги исполнуваа условите за пензија во однос на работниот стаж(чиј број во 1999 год. изнесуваше 10.000), а на кои не им беа уплатува­ни придонесите, работодавачите да може за секој од нив да ги уплатуваат. 148 СИНДИКАЛИЗМОТ ВО РЕПУБЛИКА СЕВЕРНА МАКЕДОНИЈА ПО НЕЗАВИСНОСТА(1991- 2021)