përdorim që lidhet me ushtrimin e profesionit dhe pjesërisht për përdorim që nuk përfshihet në ushtrimin e profesionit, nuk mund të përfitojë nga regjjimi i veçantë që Konventa e Brukselit ofron për mbrojtjen e konsumatorit, me përjashtim të rastit kur qëllimi për përdorim që lidhen me ushtrimin e profesionit është shumë i vogël dhe në kontekstin e tërë këtij veprimi juridik mbizotëron qëllimi për përdorim jashtë ushtrimit të profesionit. Është gjyqtari kombëtar i cili do të vlerësojë qëllimin kryesor që mbizotëron në kontratë, nëse kontrata është lidhur për të plotësuar nevoja që lidhen me ushtrimin e profesionit apo ky aspekt luan një rol të parëndësishëm dhe nuk është përcaktues .” Në përfundim të analizës së jurisprudencës së kësaj Gjykate mund të pohojmë që arsyeja për të cilën do të përdoret objekti i kontratës ose lidhja e vetë kontratës është fakti bazë që do të marrin në analizë gjyqtarët kombëtare për të përcaktuar pozicionin e një subjekti si konsumator ose jo. Gjykata Evropiane e Drejtësisë, çështja C- 269/95, datë 03.071997, Francesco Benincasa kundër Dentalkit Srl është shprehur se:“ Vetëm kontratat e lidhura me synimin për të plotësuar nevojat për konsum privat të një individi përfitojnë nga mbrojtja që i bëhet konsumatorit, si pala më e dobët. Kjo mbrojtje e veçantë nuk zbatohet në ato raste qëllimi kryesor i lidhjes së kontratës është për përdorim që përfshihet brenda ushtrimit të profesionit, pavarsisht karakterit të ardhshëm të tij, pasi elementi i ardhshëm nuk ndikon në natyrën tregtare të këtij aktiviteti. Kështu, në përputhje me frymën dhe hartimin e këtyre dispozitave, regjimi i veçantë i mbrojtjes ofrohet vetëm për ato kontrata që janë plotësisht të lira dhe të pavarura nga aktiviteti tregtar ose ushtrimi i profesionit, i tanishëm apo i ardhshëm. ” Në analizë të këtyre akteve, por dhe praktikës së Gjykatës Evropiane të Drejtësisë, konsumatorë janë vetëm njerëzit, individët konkret, pasi vetëm ata kanë nevoja personale dhe çdo grupim tjetër shoqëror, bashkim apo krijim i personave juridikë, pavarsisht qëllimit të krijimit, objektit të veprimtarisë apo mungesë së fitimit, nuk gëzojnë cilësitë dhe nuk kualifikohen si konsumatorë. Qëllimi i kësaj analize është për të përcaktuar qartësisht, se vetëm personat fizikë, individë konkretë që blejnë mallra ose përdorin shërbime, për plotësimin e nevojave vetjake janë konsumatorë. Si rrjedhojë vetëm këto mund të ushtrojnë dhe gëzojnë të drejtat që garantohen nga kuadri ligjor për mbrojtjen e konsumatorëve. Çdo person tjetër që realizon blerje apo përdor shërbime, marrëdhëniet e tij juridike rregullohen nga legjislacioni civil në tërësi, apo Kodi Civil në veçanti. 2.2 Koncepti i tregtarit Në përcaktimin e marrëdhënieve konsumatore, ligji“Për mbrojtjen e konsumatorëve” vendos si subjekt përballë konsumatorit, tregtarin. Ky është një term i përgjithshëm, | Sfidat e konsumatorit shqiptar në proçesin e Integrimit Evropian| 21