меѓународна синдикална организација ITUC, во која се здружија Меѓуна­родната конфедерација на слободните синдикати – ICFTU и Светската кон­федерација на трудот – WCL. 7. Позицијата и улогата на синдикатите во изборните процеси во РСМ Синдикатите во Македонија во своите програма и статути се дефинира­ни како независни, самостојни, непартиски работнички организации. Вак­вата определба наметнува да се дистанцираат од директното вклучување во политичките процеси и соработка со политичките партии. Синдикатите не се борат за власт, но имаат легитимно право да влијаат во одлучување­то во власта кога се работи за прашања кои се од непосреден интерес за работниците и нивната вкупна позиција. Ставовите за изборните постапки во државата синдикатите ги изне­суваат транспарентно и јасно: да се одвиваат регуларно, фер и коректно; да има максимална толеранција и цивилизираност во јавните расправи и спроведувањето на изборите; доследно да се почитува уставно-правниот систем и општоприфатените демократски принципи во изборите; да се по­читува личното убедување на гласачите; без било какви притисоци, зака­ни, манипулации; да не се злоупотребуваат финансиските средства што ги создаваат работниците за пропагандни партиски цели, итн. Во 1993 год. Советот на ССМ(на седницата одржана на 17 јуни) доне­се Одлука и Упатство за собирање потписи за распишување Референдум за распуштање на Собранието на РМ и распишување на предвремени из­бори. Поводот за оваа Одлука е тешката материјално-социјална положба на работниците и граѓаните на Република Македонија, за чие ублажување ССМ бараше од државните органи да донесат социјални проекции со кон­кретни мерки, како претпоставка за социјален мир и можности за отво­рање перспективи за севкупен развој. Ги имаше предвид објективните околности во кои се најде Република Македонија, но со оглед на итноста, и по изминат половина мандат на пратениците во Собранието на РМ, не беа донесени законите со кои требаше да се заокружи правниот систем на државата, што е и уставна обврска, а оние што беа донесени беа без консултација на социјалните партнери и беа оспорувани пред Уставниот суд од страна на синдикатите. Зголемувањето на бројот на невработени врз основа на: стечај, технолошки вишок, приватизацијата, ликвидацијата на претпријатијата, сè поголемата стапка на сиромаштија, го продлабочу­ваа незадоволството на работниците и постоеше опасност да ескалира во социјални немири од поголем размер. ДЕЛ II: ОРГАНИЗАЦИЈА, РАЗВОЈ И УЛОГА НА СИНДИКАТИТЕ 59