Во таков случај, конфликтните интереси мора да бидат земени предвид и мора да биде воспоставен правичен баланс меѓу тие права. Според ова, произлегува дека правата зага­рантирани со Конвенцијата може да имаат и инхерентни ограничувања. 9 Правата што се загарантирани со Конвенцијата претставуваат минимален стандард. Име­но, државите-потписнички на Конвенцијата не смеат да дозволат да не обезбедат мини­мално ниво на заштита на човековите права, во согласност со нивото што го наложува ЕКЧП. Но, од друга страна, државите се слободни да обезбедат и повисоко ниво на зашти­та од нивото што го наложува Конвенцијата како минимален стандард. Во таа смисла, во согласност со членот 53 од Конвенцијата, во случај кога нивото на заштита на човековите права што го овозможува држава-членка на Конвенцијата е повисоко од нивото на зашти­та предвидено со ЕКЧП, Конвенцијата не смее да се толкува како ограничување на било кои од правата вградени во домашната правна рамка на државата-членка. 10 2.  Толкување и примена Европската конвенција за човекови права претставува релативно краток документ и не содржи насоки и правила во однос на начинот на толкување на нејзините одредби од страна на Европскиот суд за човекови права. Сепак, имајќи предвид дека ЕКЧП претставу­ва мултилатерален меѓународен договор, треба да се толкува според правилата на меѓу­народното право за толкување на договорите. Во оваа смисла, Конвенцијата треба да се толкува во согласност со Виенската конвенција за правото на договорите од 1969 година, како дел од обичајното меѓународно право. 11 Имено, иако одлуките на ЕСЧП во голема мера зависат од определeни карактеристики на ЕКЧП,„пристапот на Судот кон толку­вањето се заснова врз Виенската конвенција“. 12 Основното правило и главната насока во однос на толкувањето на Конвенцијата се содр­жани, пред сè, во членот 31 од Виенската конвенција за правото на договорите. Според оваа одредба, меѓународните договори треба да бидат толкувани во добра вера, во со­гласност со вообичаеното значење што им се придава на термините содржани во догово­рите во нивниот контекст и во светлина на нивната севкупна цел и смисла. За повеќето права заштитени во рамките на ЕКЧП е карактеристично тоа што се дефини­рани на начин којшто дозволува нивно широко толкување. Недоволната одреденост на јазикот што се употребува при дефинирање на правата, резултира со„недостиг од пре­цизно значење или одреден опсег на примена“. 13 Покрај правилата предвидени со Ви­9  Flauss, Jean-François, The European Court of Human Rights and the Freedom of Expression , Indiana Law Journal, Volume 84, Issue 3, 2009, p. 847-848. 10  Liisberg, Jonas Bering, Does the EU Charter of Fundamental Rights Threaten the Supremacy of Community Law? Article 53 of the Charter: a fountain of law or just an inkblot? The Jean Monnet Program, Jean Monnet Working Paper 4/01, 2001, p. 28; Lorenz, Nina-Louisa Arold, Groussot, Xavier, Petursson, Gunar Thor, The European Human Rights Culture- A Paradox of Human Rights Protection in Europe? Martinus Nijhoff Publishers, Leiden-Boston, 2013, p. 210-212. 11  Харис, Дејвид Ј., О’Бојл, Мајкл, Бејтс, Ед П., Бакли, Карла М., Харис, О’Бојл& Варбрик: Право на Европската конвенција за човекови права ,[превод: Билјана Ванковска], Второ издание, Просветно дело, Скопје, 2009, стр. 5; Marochini, Masha, The Interpre­tation of the European Convention on Human Rights , Zbornik radova Pravnog fakulteta u Splitu, god. 51, 1/2014, 2014, p. 66. 12  Merrils, J.G., The Development of International Law by the European Court of Human Rights , Manchester University Press, 1990, p. 69. 13  Marochini, Masha, The Interpretation of the European Convention on Human Rights , Zbornik radova Pravnog fakulteta u Splitu, god.51, 1/2014, 2014, p. 67. Критериумите за допуштеност според Европската конвенција за 16 човекови права и македонските предмети пред Судот во Стразбур