Vëmendja e ligjvënësit ndaj interesave ekonomikë të kosumatorëve konstatohet në tërësi në legjislacionin për mbrojten e konsumatorëve, ku parashikimet ligjore rregullojnë të gjitha fazat e kësaj marrëdhënie, duke nisur që nga faza e publicitetit, faza parakontraktore, faza kontraktore apo fazën e ekzekutimit të kontratës. c) e drejta e ankimit; Konsumatori ka të drejtë të ankohet në çdo rast që tregtari nuk përmbush detyrimet e tij në varësi të objektit të marrëdhënies kontraktore. Korniza ligjore parashikon të drejtën e konsumatorit për t’u ankuar si dhe institucionet ku mund të ankohet. Ligjvënësi nuk ka përcaktuar radhën e strukturave kur konsumatorit i lind e drejta për t’u ankuar. Megjithatë, në mënyrë informale, fillimisht konsumatorëve u rekomandohet të ankohen drejtpërdrejtë tek tregtari. Neni 48 i Ligjit“Për mbrojtjen e konsumatorëve” parashikon se:“Institucionet shtetërore kompetente janë organet kryesore përgjegjëse për zhvillimin dhe zbatimin e politikave për mbrojtjen e konsumatorëve, për të mbrojtur të drejtat bazë të konsumatorëve, në mënyrë të veçantë të grupeve të konsumatorëve më të ndjeshëm, si: fëmijët, të moshuarit, të varfrit, invalidët, të sëmurët, si dhe personat me aftësi të kufizuara mendore e fizike.” Gjithashtu, ky ligj përcakton se konsumatori, kur i shkelen të drejtat, ka të drejtë të paraqesë ankesë te: a) struktura administrative shtetërore përgjegjëse për mbrojtjen e konsumatorëve, strukturat e posaçme në njësitë e vetëqeverisjes vendore; b) shoqatat e konsumatorëve; ç) gjykata e arbitrazhit ose ndërmjetësi i licencuar; d) organet gjyqësore; dh) çdo stukture ZAM përgjegjëse, e krijuar posaçërisht për zgjidhjen jashtëgjyqësore të mosmarrëveshjeve. Parashikimet ligjore përcaktojnë kompetencat dhe llojet e vendimeve që mund të marrë secila nga strukturat përkatëse. ç) e drejta për dëmshpërblim; Instituti i dëmshpërblimit është gjerësisht i njohur në legjislacionin civil shqiptar. Parimi i shpërblimit të plotë të dëmit nënkupton shpërblimin për dëmin e shkaktuar dhe fitimin e munguar. Tregtari mban përgjegjësi për dëmet që i shkaktohen konsumatorëve nga dorëzimi i sendit me të meta ose mospërmbushja e detyrimeve të tregtarit në mënyrë, kohë, vend apo cilësi. Kuadri ligjor për shpërblimin e dëmit bazohet në parashikimet e Kodit Civil, ku njihen dëmet me natyrë pasurore dhe jopasurore. | Sfidat e konsumatorit shqiptar në proçesin e Integrimit Evropian| 29