LGBTİ topluluğun politik bir aktör olarak varlığının ve buna bağlı olarak LGBTİ haklarının tanınması her iki kesimde de yavaş ve zor bir süreç olmuştur. 1960’lı yıllardan bu yana Kıbrıs sorununu etnik bir eksen temelinde değerlendiren egemen milliyetçi politikalar Kıbrıs sorununa kıyasla politik olarak daha önemsiz ve hatta bazı durumlarda bu politika ile ilişkisiz, görülen diğer konularda - cinsiyet ve toplumsal cinsiyet gibi - bir sivil toplum hareketinin oluşmasına engel teşkil etmekteydi. Kıbrıs’ın Avrupa Birliği üyeliği, diğer üye ülkelerde olduğu gibi, Avrupalılaşma ve uluslar arası toplum ile daha yoğun işbirliği geliştirilmesi süreçleri yeni politik fırsatlar ve değişim yaratacak imkanların penceresinin aralanmasını sağlamıştır. Bu raporda, Kıbrıs’taki LGBTİ bireylerin eşitlik ve ayrımcılığı önleyici yasalar çerçevesinde var olan var olan haklarını ve bunları ne derece kullanıldığı ele alınmaktadır.