жавата, туку и на децентрализираните власти коишто вршат јавни функции, без оглед на нивната автономија во однос на централните органи. Овој термин, исто така, се однесува и на локални и регионални власти, 235 општина 236 или дел од општина која учествува во вршењето на јавните овластувања. 237 Ниту една од овие владини организации нема право да поднесува жалба врз основа на член 34 од Конвенцијата. Исто така, терминот„владина организација“ се однесува и на правни лица кои учествува­ат во извршувањето на владини овластувања или вршат јавна услуга под владина контро­ла. Со цел да се утврди дали определено правно лице, кое не претставува територијална власт, е опфатено со терминот„владина организација“, мора да се земе предвид: негови­от правен статус и, онаму каде што е соодветно, правата што ги дава статусот; природата на дејноста што ја извршува и контекстот во кој се спроведува; како и степенот на него­вата независност од политичките власти. 238 Така, терминот„владина организација“ не се однесува на компании во државна сопственост, кои уживаат доволна институционална и оперативна независност од државата. 239 Таквите компании, и покрај тоа што се во држав­на сопственост, може да поднесуваат жалби до Судот. 240 Конечно, жалба може да биде поднесена и од страна на група поединци. Имено, се рабо­ти за неформални здруженија на неколку поединци, кои најчесто се привремени. 241 Сепак, треба да се има предвид дека локалните власти, или било кое друго владино тело, не може да поднесат жалби преку поединците што ги сочинуваат или ги застапуваат, во врска со дела што се казнуваат од страна на државата за која се врзани и во чие име вршат јавни овластувања. 242 2.3.  Статус на жртва Според член 34 на Конвенцијата, само жалителите кои сметаат дека се жртви на некоја повреда на Конвенцијата можат да се жалат пред Судот. Жалителот мора да тврди дека е жртва на повреда на едно или повеќе права загарантирани со Конвенцијата. 243 Притоа, националните власти се оние кои првенствено треба да ја исправат секоја наводна по­вреда на Конвенцијата. Во оваа смисла, фактот дали некој жалител може да тврди дека е жртва на наводна повреда е суштински во секоја фаза на постапката пред Судот. 244 Зборот„жртва“, во контекст на член 34 од Конвенцијата, подразбира лице, или лица, кои на директен или индиректен начин се засегнати од наводната повреда. 245 Оттука, членот 34 не се однесува само на директната жртва, или жртви, на наводната повреда, туку и на сите индиректни жртви на коишто повредата би им предизвикала штета или кои би 235  Radio France and Others v. France (dec.), No. 53984/00,§ 26, ECHR 2003-X. 236  Ayuntamiento de Mula v. Spain (dec.), No. 55346/00, ECHR 2001-I. 237  Municipal Section of Antilly v. France (dec.), No. 45129/98, ECHR 1999-VIII. 238  Radio France and Others v. France (dec.), No. 53984/00,§ 26, ECHR 2003-X.; Kotov v. Russia [GC], No. 54522/00,§ 93, 3 April 2012. 239  Islamic Republic of Iran Shipping Lines v. Turkey , No. 40998/98,§§ 80-81, ECHR 2007-V.; Ukraine-Tyumen v. Ukraine , No. 22603/02,§§ 25-28, 22 November 2007; Unédic v. France , No. 20153/04,§§ 48-59, 18 December 2008. 240  European Court of Human Rights, Practical Guide on Admissibility Criteria , 4 th Edition, Council of Europe, Strasbourg, 2017, p. 9. 241  Belgian Linguistic Case (No. 2)(dec.), Series A, No. 6, 23.7.68. 242  Demirbaş and Others v. Turkey (dec.) , No. 1093/08 et al, 9.11.10. 243  Senator Lines GmbH v. 15 Member States of the European Union (dec.) , No. 56672/00, 10.3.04. 244  Scordino v. Italy (No. 1)[GC], No. 36813/97,§ 179, ECHR 2006-V. 245  European Court of Human Rights, supra note 240, p. 10. II.  СТРАЗБУРШКИТЕ КОНТРОЛНИ МЕХАНИЗМИ 55