ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ԿԱՐԳԱՎԻՃԱԿԻ ՀԱՎԱԿՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ 2008-2020 թթ. Կատարված հետազոտությունը թույլ է տալիս եզրակացնել, որ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության օրակարգում եղել է միջազգային այնպիսի կարգավիճակ նվաճելու խնդիր, որի շնորհիվ Հայաստանը դրականորեն կառանձնանար մյուս պետություններից և իր ուրույն տեղը կունենար միջազգային հարա­բերությունների համակարգում: Հետազոտությունը այդ դերերը բաժանել է երեք խմբի՝ հաստատուն, փոխակերպված և նորահայտ: Սույն վերլուծությունը և հեղինակների դիտարկումները ցույց են տալիս, որ Հայաստանը(գոնե դիտարկված ժամանակաշրջանում) չի ունեցել հստակ ձևակերպված, հայեցակար­գայնացված և ինստիտուցիոնա­լացված արտաքին քաղաքականու­թյուն։ Փոխարենը որոշիչ են եղել կառավարող էլիտաների ու դրանց առաջնորդների սուբյեկտիվ պատ­կերացումները, հեղինակությունը, փորձառությունն ու անձնային կա­պերը։ Դա է պատճառը, որ մեր կողմից վեր հանված ազգային դերերի մեծամասնությունը եղել են կարճա­ժամկետ–դրվագային՝ ոչ հաստատուն - երկարաժամկետ։ Թեմային առնչվող հավելյալ տեղեկություն հասանելի է այստեղ՝ www.fes.de/stiftung/internationale-arbeit