ԶԲԱՂՎԱԾ ԱՂՔԱՏՆԵՐԻ ՖԵՆՈՄԵՆԸ ՀԱՅԱՍՏԱՆՈՒՄ Գծապատկեր 2 ԵՄ անդամ երկրներում աշխատանքային աղքատության մեջ հայտնվելու ռիսկը, 2013 և 2018 թթ.(%) Աղբյուրը՝ Eurostat, last update: 09.07.2020, https://ec.europa.eu/eurostat/databrowser/view/tespm070/default/table?lang=en Ըստ գծապատկեր 2-ի տվյալների` 2018 թ., 2013-ի համեմատ, աշխատանքային աղքատության մեջ հայտնվելու ռիսկի ցուցանիշը զգալիորեն աճել է Բուլղարիայում(2.9 տոկոսային կետ), Իսպանիայում (2.4 տոկոսային կետ) և Լյուքսեմբուրգում(2.3 տոկոսային կետ): Միաժամանակ, զգալի կրճատում է գրանցվել Ռումինիայում(3.1 տոկոսային կետ) և Հունաստանում(2.1 տոկոսային կետ)։ Ներկայացնենք 2018 թ. աշխատանքային աղքատության մեջ հայտնվելու ռիսկի տեսակետից ամենացածր և ամենաբարձր ցուցանիշ գրանցած ԵՄ երկրների հնգյակը(գծապատկեր 3): Գծապատկեր 3 Աղքատության մեջ հայտնվելու ռիսկի տեսակետից ամենացածր և ամենաբարձր ցուցանիշ ունեցող ԵՄ երկրների հնգյակը, 2018թ.(%) Կազմել են հեղինակները`Եվրաստատի 2018 թ. տվյալների հիման վրա. https://ec.europa.eu/eurostat/databrowser/view/tespm070/default/table?lang=en Ըստ գծապատկեր 3-ի` ԵՄ անդամ 28 երկրներից աշխատանքային աղքատության մեջ հայտնվելու ռիսկի ամենացածր ցուցանիշը գրանցվել է Ֆինլանդիայում՝ 3.1%, իսկ ամենաբարձրը՝ Ռումինիայում՝ 15.0%: Ի տարբերություն ԵՄ երկրների` ԵԱՏՄ անդամ երկրներում աղքատության գնահատման տարբեր մեթոդաբանություններ են կիրառվում, որի հետևանքով տվյալները դառնում են ոչ համադրելի: Այսպես, Հայաստանում աղքատ է համարվում բնակչության այն մասը, որի սպառումը ցածր է աղքատության վերին գծից, Բելառուսում` բնակչության մասնաբաժինը, որի տնօրինվող ռեսուրսները ցածր են կենսաապահովման նվազագույն բյուջեից, Ղազախստանում՝ կենսա­ապահովման նվազագույնից ցածր եկամուտ(որոնք ուղղված են սպառմանը) ունեցող բնակչության մասնաբաժինը, Ղրղզստանում՝ բնակչության մասնա­բաժինը, որոնց սպառողական ծախսերը ցածր են 11