madhe për një vend të unifikuar, të mbledhur rreth nevojave shumë të mëdha të qytetarëve. Siç është momentalisht, Kosova ende merret me pamundësinë për të përmbushur nevojat themelore të qytetarëve të saj, siç u përmend më lart. Për më tepër, Kosovës ende i mbetet të tejkalojë pengesën kryesore për progres, korrupsionin dhe krimin e organizuar, si dhe gjithashtu të jetë në gjendje të nxjerrë në një farë mënyre mundësitë reale të zgjidhjes së mosmarrëveshjeve etnike apo edhe të synojë pajtimin por në një mënyrë kuptimplote. Megjithatë, qeveritë vazhdimisht të paqëndrueshme dhe ajo që tani është bërë traditë, zgjedhjet e parakohshme janë një ndërprerës i madh i progresit në çdo fushë të përmendur më lart(Global Security, 2017). Qeveria që rezultoi nga zgjedhjet kombëtare të 17 nëntorit 2007, mandati i saj u ndërpre menjëherë pas pavarësisë. Mandati i kësaj qeverie u ndërpre kur, pas pavarësisë, Kosova mbajti zgjedhjet e veta kombëtare më 15 nëntor 2009. Rrjedhimisht, për shkak të vendimit të Gjykatës Kushtetuese të Kosovës për Presidentin Sejdiu duke përmendur shkeljen e"kushtetutës për mbajtjen në të njëjtën kohë të pozitës së presidentit dhe kryetarit të partisë së tij politike, Lidhja Demokratike e Kosovës(LDK)" dhe dorëheqjen e 27 shtatorit të Presidentit Sejdiu, krijoi një efekt zinxhiror që përkeqësoi marrëdhëniet e koalicionit qeverisës midis LDK-së dhe PDK-së (Partia Demokratike e Kosovës), ku edhe një herë rezultat ishin zgjedhjet e parakohshme parlamentare. Me votimin e Kuvendit të Kosovës për mosbesim ndaj Qeverisë Thaçi, zgjedhjet e parakohshme ndodhën edhe më 12 dhjetor 2010. Ndërsa komuniteti ndërkombëtarë/ vëzhguesit i quajtën zgjedhjet efektive, në nivel lokal zgjedhjet ishin skandalizuar nga parregullsitë dhe manipulimet elektorale, parregullsitë në numërim, frikësimet dhe presioni i vëzhguesve lokalë, thyerjet e procedurave zgjedhore, falsifikimi i nënshkrimeve në listën e votuesve dhe votimi familjar, të cilat çuan në rivotim në disa komuna në fillim të vitit 2011(Global Security, 2017). Rezultatet përfundimtare nga këto zgjedhje u certifikuan më 7 shkurt 2011 dhe pas negociatave të ndërsjella u krijua një qeveri e re koalicioni, të formuar nga Hashim Thaçi në koalicion me AKR-në, pakicat dhe"Listën Rugova". Marrëveshja e koalicionit e bëri Behgjet Pacollin president të ri dhe qeveria e koalicionit të ri u kryesua nga kryeministri i atëhershëm Hashim Thaçi. Të gjitha të lartpërmendurat u vendosën më 22 shkurt 2011, por për shkak të ankesës së partive opozitare dhe vendimit të Gjykatës Kushtetuese që"zgjedhja e Kuvendit të Presidentit Pacolli shkeli kushtetutën sepse nuk kishte kuorum të mjaftueshëm për të kryer votimin dhe për shkak të dështimit të sigurimit të më shumë se një kandidati për të kryer zgjedhjen". Kjo nënkuptonte se mandati i Pacollit do të përfundonte dhe u arrit një marrëveshje për kandidat konsensual vetëm deri më 7 prill 2011, Atifete Jahjagën. Marrëveshja u arrit në bazë të premtimit për reformën e rëndësishme zgjedhore e cila ende nuk ka ndodhur. Në tërësi, gjithë paqëndrueshmëria politike, duke llogaritur çmendurinë parazgjedhore, vlejti për një vit të tërë të pezullimit dhe stagnimit, për një vend që nuk mund t'ia lejojë vetes as edhe një ditë stagnimi(Global Security, 2017). Zgjedhjet e parakohshme kombëtare të radhës u zhvilluan në vitin 2014, edhe një herë para se të përfundonte mandati katërvjeçar. Pas daljes së dy udhëheqësve të lartë nga PDK-ja, Fatmir Limaj dhe kryetarit të parlamentit Jakup Krasniqi, i cili njoftoi se po largoheshin nga PDK për të formuar një parti të re 8