IV. Si mund të jetë më e mirë Qeveria e Kosovës? Për të qenë në gjendje të trajtojë sfidat me të cilat ballafaqohet Kosova si vend dhe si popull, institucionet shtetërore dhe rrjedhimisht qeveria duhet të funksionojë në mënyrë të qëndrueshme brenda mandatit të fituar, për të siguruar kohë të mjaftueshme për pranim-dorëzimin nga një qeveri e mëparshme, një fazë fillestare e të kuptuarit se ku janë duke u sfiduar sistemet në përmbushjen e nevojave të popullsisë, dhe pastaj të kenë kohën e mjaftueshme për të dhënë zgjidhje efektive. Mjerisht, kjo nuk ka ndodhur në Kosovë, që nga viti 2010 dhe padyshim edhe më herët, dhe kështu vazhdon akoma cikli i përhershëm me zgjedhjet e fundit dhe akoma edhe një bllokadë tjetër derisa të krijohet një qeveri e re. Prandaj, është e sigurt të thuhet se paqëndrueshmëria politike është terreni potencial i mbarështimit të mungesës së përgjithshme të kujtesës institucionale, vazhdimësisë dhe progresit, dhe për këtë arsye një terren potencial për një gjendje të përkeqësuar të sigurisë njerëzore dhe sigurisë shoqërore, që në fund të fundit kërcënon sigurinë kombëtare të Kosovës. Ashtu si qeniet njerëzore, edhe shtetet duhet të përshtaten në mjedise të reja dhe të përshtaten me ndryshimet gjeostrategjike për të ruajtur veten. Kjo mund të nënkuptojë që fillimisht koncepti i sigurisë si tërësi duhet rishikuar dhe ripërcaktuar në mënyrë që të reflektojë botën siç është sot. Kjo gjithashtu mund të nënkuptojë që roli i shtetit duhet të shqyrtohet, në dritën e këtyre ndryshimeve. Ajo që sigurisht është e qartë, teorikisht dhe në praktikë, është se siguria kombëtare është e lidhur me sigurinë njerëzore dhe se për të ruajtur gjendjen e sigurisë kombëtare duhet të mbrohet siguria njerëzore si dhe siguria shoqërore e popullatës. Kjo do të thotë se në fund të fundit, njerëzve që jetojnë brenda një shteti duhet t'iu sigurohet hapësirë dhe mjete për të përmbushur nevojat e tyre të sigurisë njerëzore, si dhe të ruhet identiteti i tyre etnik, kulturor, fetar dhe kombëtar, si një mënyrë për të ruajtur sigurinë kombëtare. Në këtë kuptim, përgjegjësia për sigurimin e një hapësire dhe mjetesh të tilla bie mbi udhëheqësit politikë në vend, përgjegjësia përfundimtare e të cilëve si zyrtarë të zgjedhur duhet të jetë kujdesja për nevojat e popullsisë që ata janë zgjedhur ta përfaqësojnë. Për më tepër, edhe vendimet e tyre politike duhet të bazohen në përcaktimin e prioriteteve të duhura, duke filluar me mënyrën se si vendimet e tyre politike do të ndikojnë tek njerëzit për të cilët ata kanë për qëllim të përfaqësojnë, para se të mendohet se si do të ndikojnë në axhendat e tyre politike. Vetëm duke ndryshuar mendësinë që ndryshon nga mënyra se si funksionojnë udhëheqësit politikë kosovarë, nga një "figurë e partisë politike" tek një"burrështetas" i cili është i aftë të vendosë"popullin" në rend të parë, kur është e rëndësishme, mund të ndalet cikli vicioz i paqëndrueshmërisë politike dhe stagnimit. Mungesa e stabilitetit politik dhe si rrjedhojë e sigurisë njerëzore vë legjitimitetin e shteteve në rrezik të madh, duke dobësuar sigurinë kombëtare. Prandaj, cikli vicioz i paqëndrueshmërisë politike duhet të adresohet menjëherë si një mënyrë për të zhbllokuar"bllokadën e përparimit" dhe të jetë në gjendje të lejojë vendin të zhvillohet. Në këtë kuptim, është me rëndësi jetike të adoptohet gjithashtu një koncept i sigurisë që është më i përshtatshëm ndaj mjedisit aktual të sigurisë globale dhe që kombinon pikëpamjen tradicionale reale të sigurisë dhe rëndësinë e kërcënimeve ndaj shtetit, me një koncept më të gjerë të sotëm të sigurisë, ku merren parasysh 13